Biografia Johna Frusciante

>>>Powrót do wyboru biografii

John Frusciante urodził się 5 marca 1970 w Nowym Jorku (USA). Młodość spędził na Florydzie; tam jednak jego rodzice się rozwiedli (Gail - matka, śpiewała m.in. w chórku w Under the Bridge; John senior - ojciec, pianista). Później Frusciante wyjechał z matką na Zachodnie Wybrzeże: najpierw do Santa Monica, a później do Mar Vista. Tam zamieszkali z drugim mężem Gail, który bardzo wspierał młodego gitarzystę.

Grać na gitarze John nauczył się sam, a jego pierwszym instrumentem była stara gitara otrzymana od dziadka. Później był Stratocaster kupiony przez ojczyma - to właśnie na niej John opanował całą płytę Sex Pistols ze słuchu. Innymi jego inspiracjami byli: Jimi Hendrix, Jeff Beck, Jimmy Page i Frank Zappa. John słuchał też m.in Joy Division, a w późniejszym czasie także Red Hot Chili Peppers.

Gdy Frusciante miał 17 lat rzucił naukę w koledżu i zaczął uczęszczać do Guitar Institute of Technology w Los Angeles, jednak szybko zaprzestał gdyż nie dowiadywał tam się niczego nowego. To właśnie w mieście aniołów po raz pierwszy usłyszał RHCP, a gdy dowiedział się, że potrzebują gitarzysty, postanowił spróbować. Na początku jednak członkowie odesłali go do innego zespołu, a dopiero później zobaczyli ten błąd i szybko go zatrudnili.

Pierwszym albumem Johna wydanym z RHCP jest Mothers Milk, które zyskało sporą popularność, ale nie było takim szczytem ich możliwości jak Blood Sugar Sex Magic. To właśnie na tej płycie Frusciante ujawnił swój talent do niezwykle pięknej, melodyjnej gry oraz ostrych, funkowych riffów. RHCP zyskali ogromną popularność, a John szybko uzależnił się od heroiny i opuścił zespół, przygnieciony nagłym sukcesem.

Lata 1993-1997 to z pewnością najcięższy okres w życiu gitarzysty. Nie grał już w zespole (jego miejsce zajął Dave Navarro), wszystkie pieniądze wydawał na narkotyki i alkohol. Spalił mu się dom, stracił dużo przyjaciół i zdrowia; kompletnie zniszczył sobie zęby. W roku 1998 przeszedł śmierć kliniczną. W tym ciężkim okresie nagrał 2 płyty: Niandra Lades and Usually Just a T-Shirt (1994) i Smile From the Streets You Hold (1997), które są niezwykle ciężkie w odbiorze - pełne nieczystych zagrywek, taśm puszczonych od tyłu, krzyków i niewyraźnego 'śpiewu'. John w tym czasie malował też obrazy, niektóre razem z córką Flea. Jednak cały dorobek (i tak mały) z jego ówczesnej twórczości szedł na narkotyki. Wydawałoby się że to koniec.

Ale John postanowił żyć dalej. Poszedł na odwyk. Pomogli mu nieliczni juz przyjaciele (głównie Flea i Anthony). Powoli wracał do formy. Jako że miejsce gitarzysty w RHCP było wolne (odszedł Navarro) to Flea zaproponował by to Frusciante zajął jego miejsce. Zespół znowu zaczął jammować w starym składzie i wkrótce wydali dwie płyty - Californication (1999) i By the Way (2002). Te albumy potwierdziły nietuzinkowe umiejętności Johna.

John oprócz RHCP działa w super-grupie muzycznej Ataxia i pomaga muzykom z Mars Volta. Znajduje też czas dla twórczości solowej. Naprawdę warto posłuchać jego albumów. Są zaaranżowane na różne style muzyczne i mają świetne, głębokie teksty, a i często dobre solówki. Do jego najlepszych płyt zaliczają się: To Record Only Water for Ten Days (2001) i Shadows Collide With People (2004), a także najnowsza pozycja - Curtains (2006).

Frusciante według plebiscytu magazynu Rolling Stone na 100 najlepszych gitarzystów wszech czasów z 27 sierpnia 2003 John uplasował się na 18 miejscu.